سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا

شاید تا به حال وقتی از خیابان عبور می‏کرده‏اید با صحنه‏ی دعوا مواجه شده باشید. نمی‏دانم موقع دیدن یک دعوا چه کار می‏کنید. می‏پرید وسط دعوا و دو نفر را از هم‏دیگر جدا می‏کنید، یا این که طرف یکی از آن‏ها را می‏گیرید و طرف دیگر را محکوم می‏کنید، یا این‏که بی‏تفاوت رد می‏شوید.

من معمولا می‏ایستم و به قیافه‏ی هر کدام از آن‏ها دقت می‏کنم. نتیجه‏ای که تا امروز کشف کرده‏ام این است که برنده‏ی دعوا آن کسی نیست که زور بیشتر‏ی داشته باشد یا بیشتر کتک زده باشد یا این که لباس‏های طرف مقابلش را جر وا جر کرده باشد. برنده‏ی دعوا کسی است که تا آخرین لحظه حرفش برای افکار عمومی قابل قبول بماند. برنده‏ی دعوا کسی است که گریه‏اش نگیرد، برنده‏ی دعوا کسی است که برافروخته نشود، برنده دعوا کسی است که شاخ و شانه نکشد، برنده دعوا کسی است که قدرت‏های اعمال نکرده‏اش را به رخ مخاطب نکشد که چه بسا اعمال آن برایش خسران بیشتری به دنبال خواهد داشت و از این جهت نمی‏تواند آن‏ها را اعمال کند. برنده‏ی دعوا کسی است که برای جبران ضایع شدن‏ها فک و فامیل و پدر و مادر و اعتبار خانوادگی و پول جیب بابا و مدل کفش پسرخاله‏ی همسایه‏اش را به رخ نکشد. برنده‏ی دعوا کسی است که حرفش از اول درست باشد، برنده دعوا کسی است که منطق داشته باشد.

دعوای اینترنتی هم همین قاعده و قانون را دارد. فقط مصالحش فرق می‏کند، زور بازویش فرق می‏کند. مدل کفش پسرخاله‏ی همسایه‏اش فرق می‏کند و الا قانون همان قانون و آش همان آش است. سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی مبارک!


نوشته شده در  یکشنبه 86/1/12ساعت  7:39 عصر  توسط کلرجی‏من 
  نظرات دیگران()


لیست کل یادداشت های این وبلاگ
من...
لباس تنگ کلرجی‏من
راز داوینچی
کاریکاتوریست دانمارکی یا ایرانی؟!
من کلرجی‏من نیستم
چشم‏های خدا
سیب بی هسته، بی‏سوک
خوشحالی یا ناراحت؟
برف‏پاک‏کن
سکر
حمل بر صحت
اتحاد متحاد دیگه چه صیغه‏ایه؟!
دعوای حرفه‏ای
مردم، روان‏شناسان بالفطره
من یک آدم بی‏کارم
[همه عناوین(218)]